top of page
wyspa we mgle

Dawno, dawno temu, kiedy jeszcze zwierzęta mówiły, a ludzie rozumieli ich mowę, na odległej wyspie mieszkał Dobry Duch i palił fajkę. Dym unosił się i spowijał wyspę gęstą, nieprzeniknioną mgłą.

Pewnego razu Dobry Duch wysłał do ludzi swojego posłańca Królika, z taką oto wiadomością:- Każdy, komu uda się odnaleźć wyspę, będzie mógł poprosić Ducha, o co tylko zechce, a ten spełni jego życzenie.

królik
indianin w kajaku

Tak się stało, że wiadomość dotarła do czterech spośród ludzi, z których każdy wiedział dokładnie, czego chce. Pierwszy był bardzo niski i marzył o tym, żeby by wyższym. Drugi chciał być bogaty, a trzeci żyć wiecznie. Czwarty zaś, który żył bardzo skromnie, pragnął zostać dobrym myśliwym, żeby jego rodzinie nigdy niczego nie brakowało.Wszyscy czterej zabrali swoje kajaki na morze i zaczęli wiosłować w nieznanym kierunku, żywiąc nadzieję, że właśnie tam odnajdą wyspę Dobrego Ducha.

Trudne to było zadanie i niebezpieczne. Wysokie fale unosiły kajaki wysoko w górę i zrzucały z impetem w dół. Zdawało się, że je wkrótce zatopią. Na szczęście ten, który chciał być wysoki, znał pewną bardzo spokojną piosenkę. Kiedy ją zaśpiewał, fale złagodniały i wzburzone morze ucichło.

wysoka fala morska

Naraz zerwał się silny wiatr i dmąc ze wszystkich sił, zaczął spychać kajaki z powrotem ku brzegowi. Na szczęście ten, który chciał być bogaty, miał przy sobie kilka rzeczy. Wybrał spośród nich dużą garść najlepszego tytoniu i zaoferował ją wiatrowi, a wtedy ten ucichł.

ogon wieloryba nad falami

Wówczas przypłynął olbrzymi wieloryb. Zaczął krążyć wokół nich, a morze burzyło się i pieniło od uderzeń jego potężnych płetw. Niewiele brakowało, a zmiażdżyłby podróżnych.
Na szczęście ten, który chciał żyć wiecznie, miał przy sobie talizman z wielorybiego zęba. Wrzucił go w morską pianę, a wtedy... ogromny wieloryb odpłynął.

Gdy morze ucichło, kajaki spowiła gęsta, nieprzenikniona mgła. Przykryła podróżnych, kajaki i morze tak, że nie wiadomo już było dokąd płynąć.
Na szczęście ten, który chciał zostać myśliwym miał przy sobie fajkę. Kiedy ją zapalił, dymek uniósł się wysoko do góry i roztopił mgłę, a wtedy... ich oczom ukazał się wyspa.

wyspa we mgle

Kiedy znaleźli się przed obliczem Dobrego Ducha, ten odezwał się do nich słowami:- Zapewne przybyliście tu, aby skierować do mnie swoje prośby i życzenia.Przybysze zgodnie pokiwali głowami.Wtedy Dobry Duch zwrócił się do pierwszego z nich:- O co więc chciałeś mnie prosić?- Jestem niski, a w dodatku słaby - odparł człowiek - dziewczyny się ze mnie śmieją. Na pewno żadna z nich nie zechce się ze mną w przyszłości ożenić. Chciałbym być wyższy, wysoki, a najlepiej przewyższyć wzrostem wszystkich ludzi.Duch wysłuchał go, po czym wręczył niedużą skórzaną sakiewkę.- W jej wnętrzu - powiedział - znajduje się to, czego potrzebujesz, aby stać się wysokim. Weź ją, ale pamiętaj, nie wolno ci jej otworzyć dopóki nie wrócisz do domu.- Uczynię jak powiedziałeś - odpowiedział człowiek.Następnie Dobry Duch zwrócił się do drugiego przybysza:- A ty, o co chciałeś mnie prosić?- Chciałbym wiele posiadać. Dla bogatego wszystko jest możliwe, nawet poślubienie córki samego wodza. Chcę być bogaty.Dobry Duch wręczył i jemu niedużą skórzaną sakiewkę mówiąc:- W jej wnętrzu mieszczą się bogactwa, o jakich marzysz. Weź ją, ale pamiętaj, żeby jej nie otwierać przed powrotem do domu.- Zrobię jak każesz - odparł człowiek.Przyszła kolej na trzeciego przybysza:- Jakie jest twoje życzenie? - zapytał Duch- Boję się śmierci - brzmiała odpowiedź - i na samą myśl o niej dostaję gęsiej skórki. Chciałbym żyć wiecznie.Dobry Duch wręczył sakiewkę z tymi słowami:- W jej wnętrzu znajduje się lekarstwo, które uczyni się nieśmiertelnym. Weź ją, ale nie otwieraj, dopóki nie znajdziesz się w domu.- Stanie się jak mówisz - obiecał człowiek.Wreszcie Dobry Duch zwrócił się do czwartego przybysza:- A ty, czego sobie życzysz?- Jestem biedakiem - odpowiedział człowiek - chciałbym zostać dobrym myśliwym, żeby mojej rodzinie nigdy niczego nie brakło.- Twoje życzenie się spełni - odpowiedział Dobry Duch, wręczając mu sakiewkę.- W jej wnętrzu znajduje się wszystko, co jest potrzebne, aby zostać doskonałym myśliwym. Pamiętaj i ty, żeby jej nie otwierać przed powrotem do domu.Podróżni podziękowali Duchowi za podarunki, zabrali swoje kajaki i udali się w drogę powrotną.

Kiedy wiosłowali ku brzegowi, ten który chciał być bogaty nieoczekiwanie zmienił kurs, żeby oddalić się od pozostałych. Dlaczego? Trawiła go ciekawość, co też się znajduje w jego sakiewce? Jak to możliwe, żeby taka mała torebka mieściła w sobie wielkie bogactwa? W końcu nie wytrzymał i ją otworzył. Natychmiast z jej wnętrza wysypało się całe mnóstwo wspaniałości: skórzane haftowane okrycia, wytworne futra, borsucze skóry, piękne mokasyny, worki pełne kukurydzy, tytoń, suszone mięso, cenne muszle, jednym słowem wszystko, o czym człowiek mógł tylko zamarzyć. W mgnieniu oka w kajaku nagromadziło się tyle rzeczy, że ten zaczął się niebezpiecznie zanurzać. Ogarnięty paniką mężczyzna próbował szybko zasznurować torbę, żeby zatrzymać tę lawinę. Na próżno. Kajak nabrał wody i poszedł na dno, a razem z nim mężczyzna i wszystkie jego bogactwa.

pine tree.webp

Tymczasem do brzegu dopłynął ten, który chciał być wysoki.Nie mógł się doczekać, aż będzie mógł na wszystkich patrzeć z góry. Paliła go niecierpliwość i z coraz większym trudem powstrzymywał się przed otwarciem sakiewki.Wreszcie zniecierpliwiony rozsznurował ją, a wówczas... przeobraził się w sosnę. Nie byle jaką, bo najwyższą w całej okolicy.

Jako drugi do brzegu dotarł ten, który chciał żyć wiecznie. Ruszył raźno w kierunku domu, lecz kiedy był w połowie drogi, ciekawość i nad nim wzięła górę i zaczął się sam przed sobą tłumaczyć:
- Wprawdzie miałem nie otwierać sakiewki dopóki nie dotrę do domu, ale skoro mam żyć wiecznie, co takiego może mi się stać? I otworzył ją, a wówczas... przeobraził się w skałę. A skała stoi tam po dziś dzień i należy się spodziewać, że będzie tam stać wiecznie.

skała
Indianin ze zwierzętami

Za to biedak pragnący zostać dobrym myśliwym, nie otworzył swojej sakiewki. Wrócił do domu, żony i dzieci i powiedział im:
- Dobry Duch podarował mi tę sakiewkę. Zapewne zawiera miksturę, która uczyniłaby ze mnie znakomitego myśliwego. Pomyślałem jednak, że jej nie otworzę . Człowiek przecież może stać się dobrym myśliwym o własnych siłach. Musi tylko włożyć w to czas i serce.
W tej chwili jego uszu dobiegły głosy różnorodnej zwierzyny: jelenia, łosia, bobra, królików, ryb w morzu i ptaków powietrznych, a wszystkie szeptały mu swoje sekrety. Znając sekrety zwierząt, człowiek ten stał się najwspanialszym z myśliwych. Jego wigwam zawsze pełen był wyśmienitego jedzenia, a ogień w jego kominku nigdy nie przygasał.

Dlatego pamiętaj, jeśli Dobry Duch podpowiada ci, czego nie robić, posłuchaj go.

bottom of page